Jeżeli prowadzono wobec Ciebie jakiekolwiek czynności egzekucyjne od roku 2015 i chcesz mieć pewność, że nie zostałeś obciążony w sposób niezgodny z prawem podatkiem VAT, skontaktuj się z nami.
W wydanej przez Ministra Finansów interpretacji ogólnej z dnia 09.06.2015 r. komornicy sądowi uznani zostali za podatników podatku VAT. 
Mimo to, bardzo często zdarza się, że komornicy swój obowiązek przerzucają na dłużników, wobec których prowadzono czynności egzekucyjne.
Nieprawidłowość takiego postępowania potwierdził także Sąd Najwyższy uchwałą z dnia 7 lipca 2016 r. (sygnatura III CZP 34/16).
Jeżeli masz podejrzenia, że zostałeś obciążony opłatą dodatkową w wysokości podatku VAT od opłaty egzekucyjnej, umów wizytę w Kancelarii tel. 602 669 129 lub 660 088 860

W ostatnich dniach rozsyłane jest do różnych osób w całym kraju pismo o nazwie „ponaglenie wezwania”. Pismo pochodzi z Sądu Rejonowego w Toruniu VI Wydziału Karnego Sekcja Wykonawcze i jest podpisane przez sekretarza sądowego Krzysztofa Zapieckiego. W treści zawiera wezwanie do zapłaty grzywny w kwocie 100,00 zł na mocy wyroku sądowego z dnia 31 października 2016 r. oraz podany został numer rachunku bankowego, na który należy dokonać przelewu.
Wskazane pismo zostało sfałszowane.

W piątkowym wydaniu "Nowości" w rubryce Adwokat Radzi możecie Państwo znaleźć artykuł mec. Michała Tusch na temat eksmisji osoby stosującej przemoc.
Zapraszamy do lektury.

Uzyskanie pozwolenia na broń nie jest sprawą łatwą. To nie tylko egzamin teoretyczny i praktyczny, który potwierdzi znajomość prawa oraz zdolność do posługiwania się bronią. Wiążą się z tym również koszty - te mogą kształtować się w granicach od kilkuset do nawet 2000 zł. Trzeba również przedstawić ważny powód, dla którego takie zezwolenie jest nam potrzebne. 

Kto może zdobyć pozwolenie na broń?

Przepisy dotyczące posiadania broni reguluje Ustawa o broni i amunicji z dnia 21 maja 1999 r. W jej świetle osoba, która chce uzyskać pozwolenie, musi spełniać następujące warunki: musi mieć ukończone 21 lat; stałe miejsce zamieszkania w Polsce; posiadanie pełnej zdolność do czynności prawnych; posiadanie zdolności fizycznej i psychologicznej do posiadania broni, którą potwierdza orzeczenie lekarskie i psychologiczne; uzyskanie opinii Komendanta Komisariatu Policji odpowiedniej do naszego miejsca zamieszkania; nie może być skazana prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwa umyślne.

Wniosek o uzyskanie pozwolenia na broń

Wniosek składa się u komendanta policji w miejscu, w którym jesteśmy zameldowani. Dobrze wypełnione podanie zawiera: dane osobowe; określenie wnioskowanego rodzaju broni oraz jej przeznaczenia; określenie ilości posiadanych egzemplarzy broni; ważną przyczynę posiadania broni.

Do wniosku powinny zostać dołączone: dokument potwierdzający uiszczenie opłaty skarbowej; orzeczenie lekarskie i psychologiczne o zdolności do dysponowania bronią; kopię dowodu osobistego; dwie fotografie (3 cm x 4 cm); dokument wskazujący na istnienie ważnej przyczyny posiadania broni.

W zależności od rodzaju broni należy dołączyć inne dokumenty: potwierdzenia, zaświadczenia lub licencje.

Określając przeznaczenie broni należy wskazać konkretnie do czego ma nam służyć i to udowodnić: broń do ochrony osobistej - dokument wskazujący na występowanie stałego, realnego i ponadprzeciętnego zagrożenia życia, zdrowia lub mienia; broń do celów łowieckich - zaświadczenie zarządu okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego potwierdzające posiadanie uprawnień do wykonywania polowań, zaświadczenie zarządu okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego potwierdzające przynależność do PZŁ.

Broń do celów sportowych - zaświadczenie potwierdzające przynależność do klubu lub stowarzyszenia sportowego o charakterze strzeleckim, dokument Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego potwierdzający posiadanie kwalifikacji sportowych, licencja PZSS.

Broń do celów rekonstrukcji historycznych - zaświadczenie potwierdzające członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych, zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej stowarzyszenia.

Broń do celów kolekcjonerskich - zaświadczenie potwierdzające członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim.

Broń do celów pamiątkowych - dokument potwierdzające nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia.

Broń do celów szkoleniowych - dokument potwierdzający posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich.

Jeśli chcemy, by nasz wniosek został rozpatrzony pozytywnie, muszą znajdować się w nim wszystkie formalne potwierdzenia. Jest to istotne zwłaszcza wtedy, gdy chcemy uzyskać pozwolenie o broń w celu ochrony osobistej. Podania te odrzucane są najczęściej, ponieważ bardzo ciężko jest udowodnić realne zagrożenie życia lub zdrowia. Chodzi o dostarczenie odpowiednich dokumentów, jak np. akta zgłoszeń na policję prób pobicia, gróźb, wymuszeń itd. Postępowanie w tym przypadku jest najczęściej przedłużane, gdyż komenda musi zweryfikować, czy rzeczywiście ktoś zagraża wnioskodawcy. Dokonuje się również analizy akt i dokumentów, po czym całość trafia do komendanta, który bezpośrednio podejmuje decyzję.

Zgodnie z ustawą osoba, która stara się o otrzymanie pozwolenia, musi także przejść egzamin przed specjalnie powołaną przez Policję komisją. Jeśli staramy się o broń łowiecką lub sportową, to egzamin zdawać będziemy w związku, do którego należymy. W przypadku pozostałych przeznaczeń broni, to Policja ma obowiązek taki egzamin przeprowadzić. Składa się on zarówno z części teoretycznej, jak i praktycznej. Część pierwsza dotyczy znajomości przepisów posiadania broni, znajomości ustawy, przepisów Kodeksu karnego dotyczących przestępstw związanych z bronią i znajomości przestrzegania regulaminu strzelnic. Część druga sprawdza umiejętności prawidłowego rozkładania i składania, ładowania amunicji i rozładowania oraz zabezpieczenia i odbezpieczenia danej broni, a także postępowania w przypadku jej wadliwego działania. Przeprowadza się również sprawdzian strzelecki z użyciem danego rodzaju broni.

Cała procedura wg kodeksu postępowania administracyjnego powinna trwać do miesiąca, ale w przypadku np. braków w dokumentacji - może się ona przedłużyć. Niezbędny też jest wywiad środowiskowy, który przeprowadza dzielnicowy w danej jednostce, pod którą podlega osoba składająca wniosek. W międzyczasie komenda sprawdza, czy nie znajdujemy się w krajowym rejestrze karnym i gdy dokumentacja jest pełna, może przejść do postępowania.

Ile kosztuje pozwolenie na broń?

Zdobycie pozwolenia na broń wiąże się ze stosunkowo wysokimi kosztami, które znacząco potrafią się od siebie różnić. Opłata skarbowa niezbędna do złożenia wniosku wynosi zawsze 242 zł i jest niezmienna, ale koszty egzaminów różnią się w zależności od przeznaczenia broni i mogą wynosić od 100 do nawet 1000 zł. Do kosztów dochodzą jeszcze wynagrodzenia za badania lekarskie, które wg Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 2000 r. mogą wynosić do 20% najmniejszego wynagrodzenia, czyli w obecnej sytuacji nawet 336 zł. W przypadku badań psychologicznych, kwota ta może wynosić nawet do 30% płacy minimalnej, czyli 504 zł. Przeciętnie jednak koszty takich badań wahają się w obu przypadkach od 100 do 200 zł. Badania o sprawności fizycznej przypominają nieco te, z którymi możemy spotkać się przy kursach na prawo jazdy. Psychologiczne z kolei to zwykła rozmowa i nie są tak skomplikowane, jak chociażby testy psychologiczne dla kandydatów do pracy w Policji.

Koszt egzaminu w zależności od przeznaczenia broni

do ochrony osobistej 500 zł 
w celach sportowych 800 zł 
w celach kolekcjonerskich 1 000 zł 
w celach pamiątkowych 400 zł 
w celach szkoleniowych 1 000 zł 
Inne 600 zł 
w celach szkoleniowych dla nauczycieli realizujących w szkołach 100 zł

w celach lub szkołach wyższych zajęcia z przysposobienia obronnego

Przy maksymalnym wariancie koszt takiego pozwolenia może wynosić nawet 2082 zł, ale przeciętnie kwota ta nie powinna przekroczyć 1200 zł.

Według informacji uzyskanych od Komendy Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu, najczęściej wnioski składane są o pozwolenia na broń sportową i łowiecką, a uzyskanie pozwolenia nie jest większym problemem i z reguły bardzo rzadko się je odrzuca. Pod warunkiem oczywiście, że wniosek wypełniony jest prawidłowo i zawiera pełną dokumentację.

Na podstawie: Bankier.pl

Dziś w telewizji publicznej szeroko komentowana jest kwestia ostrzegania światłami przed radarem. Przy czym dziennikarze podkreślają szkodliwość takiego zachowania kierowców.
Tymczasem warto przeanalizować głębiej temat. 
Uprzedzenie o kontroli drogowej polega na mignięciu, czyli chwilowym włączeniu i wyłączeniu z reguły świateł mijania bądź drogowych. Można zatem uznać, iż jest to forma używania tych świateł.
Z treści art. 51 ust 1 p.r.d. wynika, iż istnieje obowiązek używania świateł mijania cały rok na wszelkich obszarach. Przepis ten równolegle zezwala na stosowanie w porze od świtu do zmierzchu zamiast świateł mijania , świateł do jazdy dziennej. Nie stanowi więc naruszenia prawa posługiwanie się omawianymi światłami, bowiem w przepisach nie ma wyraźnej dyrektywy zabraniającej.
Nie ma również zastosowania w omawianym problemie przepis ust.3 art. 51 p.r.d., który zezwolił na używanie, zamiast mijania lub łącznie z nimi, świateł drogowych w porze nocnej na nieoświetlonych drogach wszelkich obszarów. Przepis zakazuje oślepiania kierujących i pieszych poruszających się w kolumnach. 
Z całą pewnością krótkotrwałe mignięcie światłami nie spowoduje oślepienia – o którym mowa w art. 29 ust 2 pkt 3 p.r.d. – innych kierujących.
Z kolei art. 29 ust 2 pkt 1 p.r.d dotyczy przypadków nadużywania świateł. Takimi są niewątpliwie: włączenie świateł awaryjnych w pojeździe holowanym, jazda w z włączoną żółtą lampą błyskową w warunkach innych niż holowanie; użycie szperacza przez nieuprawnionego kierowcę, wykorzystanie światłą w celu nie związanym z sytuacją drogową np. dla zabawy.
Natomiast do omawianego problemu może mieć zastosowanie art. 29 ust. 1 p.r.d. zezwalający kierującemu m.in. na użycie świetlnych sygnałów ostrzegawczych w razie uzasadnionej potrzeby uprzedzenia o niebezpieczeństwie. Mimo, iż kontrola radarowa nie stanowi sama w sobie elementu niebezpieczeństwa, to jednak – lub w każdym razie powinna być – przeprowadzana w miejscach najbardziej niebezpiecznych, a więc tam, gdzie nadmierna prędkość może w sposób istotny zagrażać porządkowi. Tak więc kierujący, widząc z przeciwka pojazd jadący z nadmierną – w jego ocenie_ prędkością, może równie dobrze sygnalizować nie o kontroli radarowej, lecz zbliżaniu się do niebezpiecznego odcinak drogi. 
Ponadto określenie zakazu wyposażania pojazdów lub nawet przewożenia w nich w stanie wskazującym na gotowość użycia urządzeń informujących o działaniu sprzętu kontrolno-pomiarowego stosowanego przez organy uprawnione do kontroli ruchu drogowego zgodnie z dyrektywą art. 66 ust 4 pkt 4 p.r.d. – a pominięcie kwestii uprzedzania światłami o istnieniu kontroli radarowej świadczy jednoznacznie, iż racjonalny ustawodawca nie zamierzał zagadnienia tego regulować, bowiem uznał to za zbędne.
Zatem wbrew szerokiej medialnej nagonce (braki wpływu do budżetu z tytułów mandatów) używanie świateł w celu uprzedzenia o funkcjonowaniu kontroli radarowej nie jest wykroczeniem, bowiem nie narusza określonego w art. 97 k.w. porządku i bezpieczeństwa ruchu drogowego, lecz przeciwnie – działanie takie ma na celu przywrócenie tegoż porządku wcześniej naruszonego przez inny podmiot.
Niezależnie od braku podstaw prawnych do ukarania mandatem karnym, kierujący, decydując się na sygnał światłami, powinien uwzględnić możliwość przypadkowego uprzedzenia o obecności policji przestępcy, który właśnie jedzie skradzionym pojazdem, albo też kierowcy będącego w stanie nietrzeźwości, choć to jest mało prawdopodobne.

Tagi : policja;samochody;
Kategorie : Prawo
Komentarze : 0 Komentarz Dopisz komentarz